در حال دریافت اطلاعات شخصیت...
در حال دریافت اطلاعات شخصیت...
نوجوان کمسن خاندان عقیل که پس از شهادت امام حسین (ع) با وحشت از خیمه بیرون دوید و توسط سربازان دشمن به شهادت رسید.
مُحَمَّد بن اَبیسَعید بن عَقِیل بن ابیطالب، یکی از خردسالان (یا نوجوانان) خاندان شجاع عقیل بود. او به همراه مادر و دیگر زنان در خیمهها حضور داشت. در عصر عاشورا، پس از آنکه امام حسین (ع) به شهادت رسید و صدای فریاد و شیون زنان از خیمهها بلند شد، محمد که کودکی خردسال (حدوداً ۷ یا ۱۰ ساله) بود، چوبدستی چادر را گرفت و با چشمانی وحشتزده و مضطرب به بیرون خیمه دوید تا ببیند چه بر سر عمویش آمده است. در همین حال، یکی از سربازان قسیالقلب دشمن به نام «لقیط بن ایاس جهنی» (یا هانی بن ثبیت) به سوی این کودک بیدفاع حمله کرد و با شمشیر ضربهای بر او وارد ساخت و او را مظلومانه به شهادت رساند. این صحنه تلخ که در مقابل چشمان گریان مادرش رخ داد، یکی از دردناکترین برگهای جنایات سپاه کوفه در عصر عاشورا محسوب میشود.
خَرَجَ غُلامٌ مِنْ عَسْكَرِ الحُسَيْنِ وَفِي أُذُنَيْهِ دُرَّتانِ... وَهُوَ مَذْعُورٌ يَلْتَفِتُ يَمِيناً وَشِمالاً...
"(روایت هانی بن ثبیت:) کودکی با دو گوشواره در گوش از خیمه بیرون آمد در حالی که وحشتزده به راست و چپ نگاه میکرد..."