ام فروه

اُم فَرْوَه (برخی او را همان رمله می‌دانند و برخی زنی دیگر)، یکی از همسران امام حسن مجتبی (ع) بود. پس از شهادت امام حسن (ع)، او به همراه فرزندانش در پناه امام حسین (ع) زندگی کرد و همراه کاروان از مدینه به کربلا آمد. در روز عاشورا، او یکی از زنانی بود که در خیمه‌ها حضور داشت و شاهد شهادت دردناک جوانان بنی‌هاشم بود. او با صبر و استقامتی که از مکتب اهل بیت آموخته بود، داغ عزیزانش را تحمل کرد. پس از پایان جنگ، هنگامی که خیمه‌ها غارت شد و به آتش کشیده شد، ام فروه به همراه سایر زنان و کودکان، به اسارت دشمن درآمد و مسیر سخت و طاقت‌فرسای کوفه تا شام را در غل و زنجیر طی کرد. او نمادی از مادران و زنانی است که اگرچه در میدان شمشیر نزدند، اما با حضور و صبر خود در دوران اسارت، نقش مهمی در زنده نگه داشتن پیام عاشورا ایفا کردند.