شریح بن عبدالله

شُرَیْح بن عَبْدِاللَّه (یا شریح بن عبید)، از اصحاب باوفا و شیعیان مخلص کوفه بود که توانست خود را از میان تدابیر امنیتی کوفه به امام حسین (ع) برساند. او که عمری را در عشق و محبت اهل بیت (ع) گذرانده بود، کربلا را بهترین فرصت برای اثبات وفاداری خود یافت. شریح دوشادوش یاران باسابقه و بزرگان شیعه در خیمه‌گاه امام مستقر شد. در روز عاشورا، او با قلبی مطمئن و ایمانی راسخ وارد کارزار شد و در دفاع از سیدالشهدا (ع) لحظه‌ای درنگ نکرد. سرانجام پس از جنگی دلاورانه، توسط دژخیمان ابن سعد به شهادت رسید. نام او در منابع رجالی به عنوان یکی از شهدای کربلا ثبت شده و در زیارت‌های معتبر مورد سلام امام زمان خویش قرار گرفته است.