سیف بن مالک

سیف بن مالک عَبْدی، از شیعیان مخلص و جنگجویان نامدار در بصره بود. او از طایفه بنی‌عبدی بود که محبت اهل بیت در میان آنان ریشه‌ای عمیق داشت. سیف پس از آگاهی از قیام امام حسین (ع)، از بصره خارج شد. او با عبور از مسیرهای طولانی، در مکه به کاروان امام حسین (ع) پیوست و از همان زمان، کمر به خدمت و یاری فرزند پیامبر (ص) بست. سیف در تمام مسیر از مکه تا کربلا، ملازم و همراه امام بود. در روز عاشورا، هنگامی که آتش جنگ شعله‌ور شد، سیف بن مالک با قلبی استوار و ایمانی راسخ، از امام اجازه گرفت و وارد میدان نبرد شد. او شمشیرزنی ماهر بود که حضورش در میدان، دشمن را به زحمت انداخت. سیف در نبرد تن‌به‌تن دلاورانه جنگید و پس از به هلاکت رساندن جمعی از دشمنان، بر اثر ضربات شمشیر به شهادت رسید تا جان خود را سپر بلای ولایت کند. وفاداری او از بصره تا مکه و از مکه تا کربلا، گواه روشنی بر بصیرت و عشق عمیق او به خاندان پیامبر (ص) است.