عمر بن حسین

عُمَر بن الحسین، یکی از پسران خردسال امام حسین (ع) بود که نامش در میان اسیران واقعه عاشورا ذکر شده است. مادرش رَباب (همسر وفادار امام) بود و او برادر حضرت علی‌اصغر و سکینه به شمار می‌آمد. در روز عاشورا، عمر بن حسین که کودک خردسالی بود، شاهد شهادت دردناک برادر شیرخوارش (علی‌اصغر) و پدر بزرگوارش بود. پس از واقعه عاشورا، دشمنان بدون توجه به سن و سال او، وی را نیز مانند دیگر کودکان به اسارت گرفتند. او مسیر طولانی کوفه و شام را با تحمل رنج‌های فراوان و دیدن سرهای بریده بر بالای نیزه طی کرد. برخی منابع تاریخی گزارش داده‌اند که یزید در کاخ شام، وقتی چشمش به عمر بن حسین افتاد، برای تحقیر اهل بیت، فرزند خود (خالد) را صدا زد و به عمر گفت: «آیا با پسرم کشتی می‌گیری؟» عمر با شجاعتی که از پدر به ارث برده بود پاسخ داد: «به هر دو ما چاقویی بده تا با هم بجنگیم تا ببینی چه کسی پیروز می‌شود!» یزید از این پاسخ شگفت‌زده شد و گفت: «مار جز مار نمی‌زاید.»