زید بن ارقم

زَیْد بن اَرْقَم، از صحابه معروف پیامبر اکرم (ص) بود که در زمان واقعه عاشورا در کوفه زندگی می‌کرد و پیرمردی سالخورده بود. پس از واقعه کربلا، هنگامی که کاروان اسرا و سرهای مطهر شهدا را به کاخ عبیدالله بن زیاد (دارالاماره کوفه) آوردند، زید بن ارقم نیز در آن مجلس حضور داشت. ابن زیاد با چوبی که در دست داشت (چوب خیزران)، از روی کینه و غرور به لب و دندان سر مطهر امام حسین (ع) می‌زد. زید بن ارقم که تحمل این صحنه را نداشت، با گریه و خشم فریاد زد: «چوبت را از این لب و دندان بردار!» او ادامه داد: «به خدا سوگند من بارها دیدم که رسول خدا (ص) بر این لب و دندان بوسه می‌زد.» ابن زیاد با عصبانیت گفت: «اگر پیر و خرف نشده بودی گردنت را می‌زدم!» زید با گریه از مجلس خارج شد در حالی که با صدای بلند قاتلان حسین را نفرین می‌کرد.