مرقع بن ثمامه

مُرَقَّع بن ثُمامَه اَسَدی، از مردان شجاعی بود که در روز عاشورا در کربلا حضور داشت. او با دیدن تنهایی امام حسین (ع) و ظلم لشکریان کوفه، تصمیم گرفت به دفاع از فرزند پیامبر (ص) برخیزد. مرقع سلاح به دست گرفت و برای یاری امام به میدان آمد، اما از آنجا که قبیله او (بنی اسد) در میان لشکر عمر سعد حضور داشتند، گروهی از اقوامش به او حمله کرده و او را دستگیر کردند. آن‌ها برای حفظ جان مرقع، او را در غل و زنجیر کرده و نزد عمر سعد بردند. عمر سعد از کشتن او صرف‌نظر کرد و او را همراه با سایر اسرا به کوفه فرستاد. هنگامی که او را نزد عبیدالله بن زیاد بردند، ابن زیاد قصد کشتن او را داشت، اما با وساطت سران قبیله اسد، ابن زیاد او را به منطقه‌ای به نام «زراره» تبعید کرد. مرقع جان خود را فدا نکرد اما زندگی خود را در راه یاری حسین (ع) از دست داد.