عمر بن حسن

عُمَر بن حَسَن بن علی (ع)، یکی دیگر از یادگاران امام حسن مجتبی (ع) در کربلا بود. او در زمان واقعه عاشورا کودکی خردسال (یا نوجوانی کم‌سن) بود. عمر به همراه برادرانش (قاسم، عبدالله، ابوبکر و عمرو) در کاروان عمویش امام حسین (ع) حضور داشت. در حالی که برادران بزرگترش در میدان نبرد به شهادت رسیدند، عمر به دلیل سن کم در خیمه‌ها ماند. پس از غارت خیمه‌ها، او به همراه زنان و دیگر کودکان به اسارت گرفته شد. ابن سعد او و دیگر اسرا را نزد ابن زیاد در کوفه و سپس نزد یزید در شام فرستاد. در دربار یزید، یزید با دیدن این کودک خردسال (عمر بن حسن) به حالت تمسخر به او گفت: «آیا حاضری با پسر من خالد کشتی بگیری؟» عمر با شجاعت تمام پاسخ داد: «به هر کدام از ما کاردی بده تا با هم بجنگیم، اگر او مرا کشت به جدم می‌پیوندم و اگر من او را کشتم او به نیاکانش در آتش می‌پیوندد.» این پاسخ قاطع، یزید را شرمنده کرد.