جعفر بن عقیل

جَعْفَر بن عَقِیل بن اَبی‌طالِب، برادر مسلم بن عقیل و از جوانان غیور بنی‌هاشم بود. مادرش «حوصاء» (یا خوصاء) دختر عمرو بن عامر بود. او همراه با دیگر فرزندان و نوادگان عقیل در رکاب امام حسین (ع) به کربلا آمد. در روز عاشورا، هنگامی که نوبت به بنی‌هاشم رسید، جعفر به میدان رفت. او در میدان نبرد رجز می‌خواند و می‌گفت: «من جوان ابطحی و از خاندان ابوطالبم، از نسل هاشم و غالبم؛ بی‌شک ما برترین مردمانیم و این حسین است که پاکیزه‌ترینِ پاکیزگان است.» او با شجاعت جنگید و شماری از سپاه دشمن را به هلاکت رساند، تا اینکه توسط بُشر بن خوط همدانی (یا عبدالله بن عزره) به فیض شهادت نائل آمد.