قارب

قارب بن عبدالله الدئلی، غلام باوفا و مخلص سیدالشهدا (ع) بود. مادر او (فکيهه) کنیزی بود که امام حسین (ع) او را خریداری کرده بود و سپس با مردی به نام عبدالله ازدواج کرد که ثمره این ازدواج، قارب بود. بنابراین، قارب از خردسالی در خانه امام بزرگ شده و در سایه محبت اهل بیت قد کشیده بود. هنگامی که امام حسین (ع) تصمیم به خروج از مدینه و سفر به مکه و سپس کربلا گرفت، قارب همراه همیشگی و در خدمت ایشان بود. او که سراسر وجودش عشق به ارباب بود، لحظه‌ای از امام جدا نشد. در روز عاشورا، با اینکه قارب به لحاظ موقعیت اجتماعی یک غلام محسوب می‌شد، اما روحیه آزادمنشانه و غیرت دینی او از بسیاری از مدعیان دینداری بیشتر بود. او برای رفتن به میدان از امام اجازه خواست. قارب در حمله دسته‌جمعی سپاه کوفه که در صبح عاشورا رخ داد (حمله اولی)، به شدت درخشید. او در دفاع از خیمه‌های حرم، با تمام توان جنگید و سینه خود را در برابر تیرهای دشمن سپر کرد. پس از نبردی سخت و دفع حملات دشمن، این غلام باوفا هدف تیرباران ناجوانمردانه قرار گرفت و به شهادت رسید تا نامش در زمره مقرب‌ترین یاران امام ثبت شود.