مسیب بن نجبه

مُسَیَّب بن نَجَبَه فَزاری، از یاران شجاع و باوفای امیرالمومنین علی (ع) بود که در جنگ‌های دوران ایشان دلاوری‌های فراوانی کرده بود. او نیز مانند سلیمان بن صرد، از کسانی بود که به امام حسین (ع) نامه نوشت اما نتوانست در عاشورا او را یاری کند. آتش پشیمانی، مسیب را نیز مانند دیگر شیعیان کوفه می‌سوزاند. او به همراه سلیمان بن صرد، هسته اولیه قیام توابین را شکل دادند. در سخنرانی‌های شورانگیز خود، مردم کوفه را به جبران کوتاهی‌هایشان فرا می‌خواند. مسیب دست راست سلیمان در قیام توابین بود. در نبرد «عین الورده» در برابر سپاه شام، مسیب فرماندهی بخشی از لشکر را بر عهده داشت. هنگامی که سلیمان بن صرد به شهادت رسید، پرچم فرماندهی به دست مسیب افتاد. او با شجاعتی وصف‌ناپذیر به قلب سپاه دشمن زد و پس از کشتن ده‌ها تن، به آرزوی خود یعنی شهادت در راه خون‌خواهی حسین (ع) دست یافت.