محمد بن حنفیه

مُحَمَّد بن حَنَفِیَّه، فرزند شجاع و خردمند امیرالمومنین علی (ع) و برادر ناتنی امام حسن و امام حسین (ع) بود. او در جنگ‌های جمل و صفین علمدار سپاه پدرش بود. هنگامی که امام حسین (ع) قصد خروج از مدینه را داشتند، محمد بن حنفیه به دلیل بیماری (یا به دستور خود امام برای حفظ پایگاه اهل بیت در مدینه) نتوانست با کاروان همراه شود. او تلاش کرد با ارائه مشاوره‌های دلسوزانه، جان برادر را حفظ کند و پیشنهاد کرد امام به مکه یا یمن بروند. امام حسین (ع) پیش از خروج از مدینه، وصیت‌نامه تاریخی خود را نوشتند و آن را به محمد بن حنفیه سپردند. در این وصیت‌نامه آمده است: «من برای جاه‌طلبی و فساد خروج نکردم، بلکه برای اصلاح امت جدم و امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم.» محمد بن حنفیه پس از واقعه کربلا در سوگ برادر نشست و بعدها از قیام مختار ثقفی برای خون‌خواهی شهدای کربلا حمایت کرد.