خالد بن عمرو

خالِد بن عَمرو صیداوی، فرزند عمرو بن خالد (از شهدای بزرگ کربلا) بود. او در خاندانی شجاع و عاشق اهل بیت در کوفه پرورش یافته بود. هنگامی که پدرش عمرو بن خالد تصمیم گرفت برای یاری امام حسین (ع) مخفیانه از کوفه خارج شود، خالد نیز با کمال میل پدر را همراهی کرد. آن‌ها به همراه چند تن دیگر (از جمله مجمع عائذی و نافع بن هلال) در میانه راه به کاروان امام پیوستند. در روز عاشورا، پدرش عمرو بن خالد پس از اذن گرفتن از امام به میدان رفت و شهید شد. با شهادت پدر، خون در رگ‌های خالد به جوش آمد. او بی‌درنگ به حضور امام رسید و اذن میدان گرفت. خالد با وجود سن کم، شمشیر کشید و در حالی که برای شهادت لحظه‌شماری می‌کرد، به قلب سپاه دشمن زد. او دلاورانه جنگید تا آنکه توسط سپاهیان عمر سعد محاصره شد و به فوز عظیم شهادت نائل آمد تا در بهشت به پدرش ملحق شود.