عائذ بن مجمع

عائِذ بن مُجَمِّع، جوانی دلاور و باایمان از قبیله مذحج و فرزند مجمع بن عبدالله عائذی (از اصحاب سرشناس کوفه) بود. هنگامی که مجمع بن عبدالله تصمیم گرفت برای یاری امام حسین (ع) مخفیانه از کوفه خارج شود، فرزند جوانش عائذ نیز با کمال افتخار او را همراهی کرد. آن‌ها به همراه چند تن دیگر، در منزلگاه «عذیب الهجانات» به کاروان امام حسین (ع) رسیدند. حر بن یزید ریاحی قصد داشت مانع پیوستن آن‌ها به امام شود یا آن‌ها را دستگیر کند، اما امام حسین (ع) با قاطعیت فرمود: «این‌ها یاران من هستند و از آن‌ها محافظت می‌کنم». به این ترتیب عائذ و پدرش در پناه امام قرار گرفتند. در روز عاشورا، با شروع حمله همه‌جانبه سپاه دشمن (معروف به حمله اولی)، عائذ به پیروی از پدرش و با ایمانی راسخ شمشیر کشید. او دوشادوش یاران امام شجاعانه جنگید تا آنکه در همان حمله نخستین، در کنار پدرش به فیض عظیم شهادت نائل شد.