جوین بن مالک

جُوَین بن مالک تَمیمی، از دلاوران شجاع و جنگجویان قبیله «تیم اللات» بود. او در ابتدا به دلیل فشارها و تهدیدهای عبیدالله بن زیاد، به ناچار با سپاه عمر سعد از کوفه خارج شد و به کربلا آمد. اما قلب او هیچ‌گاه با باطل همراه نبود. هنگامی که در کربلا، امام حسین (ع) پیشنهادهای منطقی و عادلانه‌ای برای جلوگیری از جنگ ارائه داد و عمر سعد تحت فرمان ابن زیاد تمامی آن‌ها را رد کرد، جوین متوجه عناد و کینه‌توزی عمیق لشکر کوفه شد. او به همراه چند تن از هم‌قبیله‌ای‌های خود، شبانه از لشکر عمر سعد جدا شد. جوین به خیمه‌گاه امام حسین (ع) پناهنده شد و از تاریکی جبهه باطل به روشنایی حق پیوست. امام حسین (ع) با آغوش باز این دلاور توبه‌کار را پذیرفت. در صبح عاشورا، جوین که حالا روحش از غبار گناه شسته شده بود، با شجاعتی بی‌نظیر شمشیر کشید. او در حمله نخستین سپاه عمر سعد، دوشادوش دیگر یاران امام مردانه جنگید. سرانجام این شیر بصیرت، پس از نبردی سخت و کشتن شماری از سربازان کوفه، هدف تیرها و شمشیرهای کینه‌توزانه دشمن قرار گرفت و نام خود را برای همیشه در لیست رستگاران عاشورا ثبت کرد.