دلهم

دَلْهَم بنت عَمرو، همسر باوفا و باایمانِ زهیر بن قین بود. زهیر در ابتدا از طرفداران عثمان به شمار می‌رفت و در مسیر بازگشت از حج، تلاش می‌کرد تا با کاروان امام حسین (ع) روبرو نشود. در یکی از منزلگاه‌ها، پیک امام حسین (ع) به چادر زهیر آمد و او را به سوی امام فراخواند. زهیر تمایلی به رفتن نداشت و سکوت سنگینی بر خیمه حاکم شد. در این لحظه تاریخی، دلهم با شجاعت و ایمانی راسخ وارد عمل شد. او رو به همسرش کرد و گفت: «سبحان الله! پسر پیامبر تو را می‌خواند و تو از رفتن امتناع می‌کنی؟ چه می‌شود اگر به دیدارش بروی و سخنش را بشنوی؟» این کلام نافذ دلهم، چونان جرقه‌ای در خرمن وجود زهیر افتاد و او را منقلب کرد. زهیر به دیدار امام رفت و هنگامی که بازگشت، چهره‌اش می‌درخشید. او تصمیم به یاری امام گرفت. در اینجا دلهم با گریه با زهیر وداع کرد و گفت: «خداوند پشتیبان تو باشد، از تو می‌خواهم که در روز قیامت نزد جد حسین (ع) مرا یاد کنی». نقش دلهم در کربلا نشان داد که چگونه یک زن با بصیرت می‌تواند سرنوشت همسرش را از جهنم به بالاترین درجات بهشت تغییر دهد.