عمرو بن حسن

عمرو بن حسن (ع)، از فرزندان خردسال امام حسن مجتبی (ع) بود که در زمان واقعه عاشورا، کودکی خردسال به شمار می‌رفت. او در کنار دیگر کودکان و زنان اهل بیت (ع)، در خیمه‌های امام حسین (ع) حضور داشت و با چشمان کودکانه خود، شهادت عمو، برادران (مانند قاسم و عبدالله) و دیگر یاران را مشاهده کرد. ترس، عطش و اندوه، لحظات سختی را برای این کودک در روز عاشورا رقم زد. پس از پایان جنگ و غارت خیمه‌ها، عمرو بن حسن نیز مانند دیگر بازماندگان به اسارت سپاه عمر سعد درآمد. او رنج سفر با پای پیاده و سوار بر شتران بی‌جهاز را از کربلا تا کوفه و سپس تا شام تحمل کرد. در یکی از مجالس شام، یزید با دیدن این کودک خردسال، از روی تمسخر به او گفت: «آیا حاضری با پسر من (خالد بن یزید) کشتی بگیری؟» عمرو با شجاعتی که از خاندان پیامبر به ارث برده بود، پاسخ داد: «کارد به دست من و کارد به دست او بده تا با هم بجنگیم!». این پاسخ کوبنده، یزید را شرمسار کرد. عمرو بن حسن پس از بازگشت به مدینه، سال‌ها زندگی کرد و از راویان مظلومیت کربلا بود.