در حال دریافت اطلاعات شخصیت...
در حال دریافت اطلاعات شخصیت...
فرزند ارشد و برومند امام حسین (ع) که از نظر چهره، اخلاق و گفتار شبیهترین فرد به پیامبر اسلام بود.
علی بن الحسین (ع) ملقب به «علی اکبر»، فرزند ارشد امام حسین (ع) و لیلا بنت ابیمره بود. او جوانی رعنا، خوشسیما و از نظر ویژگیهای ظاهری و فضائل اخلاقی به قدری به پیامبر اسلام (ص) شبیه بود که هرگاه یاران و اهل بیت دلتنگ دیدار پیامبر میشدند، به چهره دلربای او نگاه میکردند. این شباهت بینظیر باعث شده بود که او جایگاه بسیار ویژهای در قلب پدر و سایر بنیهاشم داشته باشد. ایشان در جریان قیام عاشورا یکی از استوانههای اصلی کاروان بود و همواره با بصیرت و آگاهی کامل از مسیر شهادت گام برمیداشت. در مسیر حرکت به سوی کربلا و در منزلگاهی به نام «قصر بنیمقاتل»، امام حسین (ع) روی اسب به خواب مختصری رفتند و هنگام بیداری کلمه استرجاع (انا لله و انا الیه راجعون) را بر زبان آوردند. علی اکبر بلافاصله دلیل آن را پرسید و وقتی امام فرمودند که در خواب دیدم ندایی میگوید این کاروان به سوی مرگ میرود، علی اکبر با قاطعیت و شجاعتی مثالزدنی پرسید: «پدر جان! آیا ما بر حق نیستیم؟» و وقتی پاسخ مثبت شنید، فرمود: «پس وقتی بر حق هستیم، از مرگ در راه حق هیچ باکی نداریم». بر اساس گزارش مستند و دقیق کتاب الإرشاد نوشته شیخ مفید، در روز عاشورا، نخستین کسی از خاندان ابوطالب (بنیهاشم) که برای نبرد به میدان رفت و کشته شد، علی اکبر (ع) بود. او که جوانی زیباروی و بیباک بود، پس از کسب اجازه از پدر، در حالی که امام حسین (ع) با چشمانی گریان او را بدرقه میکرد، به میدان تاخت و با رجزخوانیهای کوبنده، اصالت و حقانیت مسیر خود را به رخ دشمن کشید. شیخ مفید در کتاب الإرشاد مینویسد: علی اکبر (ع) با شجاعتی بینظیر به قلب لشکر دشمن زد و نبرد دلاورانهای کرد. او بارها به صفوف دشمن حمله برد و تلفات زیادی به آنها وارد کرد، اما شدت تشنگی و زخمهای فراوان توان او را کاسته بود. در همین حال، مرة بن منقذ عبدی که کینه او را به دل گرفته بود و قسم خورده بود داغ او را بر دل پدرش بگذارد، ناجوانمردانه نیزهای بر او زد و او را از پای درآورد. طبق ادامه گزارش الإرشاد، با افتادن علی اکبر بر زمین، دشمنان کینهتوز از هر سو دور او را گرفتند و با ضربات شمشیر پیکر مطهرش را قطعهقطعه کردند. امام حسین (ع) با شتاب و اندوهی بیکران خود را به پیکر غرق به خون پسر رساند و در حالی که به شدت میگریست فرمود: «خدا بکشد قومی را که تو را کشتند، ای پسرم... چقدر این قوم بر خدا و بر هتک حرمت رسول خدا گستاخ شدهاند... پس از تو، خاک بر سر این دنیا».
يا أبتِ ألسنا على الحق؟ إذن لا نبالي أوقعنا على الموت أو وقع الموت علينا.
"پدر جان! آیا ما بر حق نیستیم؟ پس از مرگ در راه حق باکی نداریم."