سالم بن عمرو

سالم بن عمرو، از شیعیان مخلص و دلاور کوفه بود که در طایفه بنی‌مدینه از قبیله کلاب زندگی می‌کرد. او از کسانی بود که با شنیدن خبر حرکت امام حسین (ع) به سوی عراق، بی‌درنگ تصمیم به یاری ایشان گرفت. در شرایطی که عبیدالله بن زیاد تمام راه‌های خروجی کوفه را بسته بود، سالم با شجاعت تمام از میان نگهبانان و راه‌بندان‌ها عبور کرد و خود را به کاروان امام حسین (ع) رساند. حضور او در کربلا نشان از اراده‌ای پولادین و ایمانی راسخ داشت. در روز عاشورا، سالم بن عمرو در صف مقدم دفاع از حریم ولایت قرار گرفت. او که جنگجویی ماهر بود، با شروع حملات دشمن، با قدرت تمام شمشیر کشید و به مقابله با سپاهیان عمر سعد پرداخت. او در میدان نبرد رجز می‌خواند و شجاعت و حقانیت مسیر خود را به رخ دشمنان می‌کشید. سالم در یک نبرد دلاورانه، پس از کشتن شماری از دشمنان، بر اثر شدت جراحات در میدان کربلا به شهادت رسید. نام این یار وفادار سیدالشهدا (ع) در زیارت ناحیه مقدسه ذکر شده است که نشان‌دهنده عظمت مقام او در نزد اهل بیت (ع) می‌باشد.