قیس بن اشعث

قَیْس بن اَشْعَث بن قَیْس کِنْدی، فرزند اشعث (منافق معروف کوفه) و برادر جعده (قاتل امام حسن علیه‌السلام) بود. نفاق و دشمنی با اهل بیت در خانواده او ریشه داشت. او یکی از کسانی بود که به امام حسین (ع) نامه دعوت نوشت، اما پس از ورود ابن زیاد، تغییر موضع داد و به عنوان یکی از فرماندهان اصلی لشکر عمر بن سعد (فرمانده قبیله کنده) به کربلا آمد. در روز عاشورا، او نیز مانند دیگر جنایتکاران دست به غارت زد. پس از شهادت امام حسین (ع)، او «قَطیفَه» (نوعی روپوش یا حوله گران‌بها) امام را غارت کرد و به همین دلیل در کوفه به او لقب تحقیرآمیز «قیسِ قَطیفَه» داده بودند. او پس از قیام مختار، همراه با دیگر قاتلان کربلا به مصعب بن زبیر پیوست و در جنگ‌های مختلف شرکت کرد، اما سرانجام به سزای اعمال خود رسید.