میثم تمار

مِیثَم تَمّار، از نزدیک‌ترین و رازدارترین اصحاب امیرالمومنین علی (ع) بود. او خرمافروشی ساده در کوفه بود اما از اسرار پنهان و وقایع آینده آگاهی داشت، زیرا علی (ع) این علوم را به او آموخته بود. امیرالمومنین (ع) به او خبر داده بود که روزی به خاطر عشق به ایشان، دست و پایش را می‌برند، به دار آویخته می‌شود و زبانش را می‌برند. میثم با اشتیاق منتظر آن روز بود و حتی درخت خرمایی که قرار بود روی آن به دار کشیده شود را می‌شناخت و با آن سخن می‌گفت. چند روز پیش از رسیدن امام حسین (ع) به کربلا، ابن زیاد که از نفوذ کلام میثم می‌ترسید، او را دستگیر کرد و از او خواست از علی (ع) بیزاری جوید. میثم نپذیرفت و بر بالای چوبه دار، شروع به بیان فضایل علی (ع) کرد. ابن زیاد که دید میثم روی دار هم دست از روشنگری برنمی‌دارد، دستور داد زبانش را بریدند و او مظلومانه، چند روز پیش از عاشورا به شهادت رسید.