جنادة بن کعب

جُنادَة بن کَعب اَنصاری، از شیعیان برجسته و از طایفه خزرج بود. او افتخار درک محضر پیامبر (ص) و شرکت در جنگ‌های صدر اسلام را داشت. جناده از یاران باوفای امیرالمومنین علی (ع) نیز بود. عشق او به اهل بیت چنان عمیق بود که به همراه همسرش بحریه بنت مسعود و پسر خردسالش «عمرو»، از مکه به کاروان امام حسین (ع) پیوست. جناده در مسیر مکه تا کربلا، همواره در خدمت امام بود و از هیچ کمکی دریغ نمی‌کرد. حضور خانواده او در این سفر پرخطر، نشان‌دهنده بصیرت و آمادگی کامل آن‌ها برای فداکاری بود. در صبح روز عاشورا، هنگامی که عمر سعد دستور اولین حمله دسته‌جمعی را صادر کرد و باران تیرها به سوی خیمه‌های امام حسین (ع) سرازیر شد، جناده بن کعب در صف مقدم دفاع قرار داشت. او با شجاعت تمام در برابر هجوم دشمن ایستادگی کرد. در این حمله ناجوانمردانه که به شهادت بیش از ۵۰ تن از یاران امام منجر شد، جناده نیز با ضربات شمشیر و نیزه‌های کوفیان به شدت مجروح شد و به فیض شهادت نائل آمد. پس از شهادت او، همسر شجاعش لباس رزم بر تن پسر ۱۱ ساله‌شان (عمرو) پوشاند و او را به میدان فرستاد تا راه پدر را ادامه دهد. شهادت جناده و فرزندش، تابلویی بی‌نظیر از فداکاری یک خانواده در راه ولایت است.