عبدالرحمان بن عروه

عبدالرحمان بن عروه غفاری، برادر شجاع عبدالله بن عروه است. او نیز همچون برادرش، از جوانمردان و شیعیان مخلص طایفه بنی‌غفار بود. عشق به اهل بیت چنان در جان این دو برادر ریشه داشت که با رها کردن تمام تعلقات، خود را به کربلا رساندند. در روز عاشورا، عبدالرحمان به همراه برادرش عبدالله، به حضور امام حسین (ع) رسیدند. گریه و بی‌تابی آن‌ها نه از ترس مرگ، بلکه از شدت محبت به امام و تاسف از تنهایی ایشان در برابر لشکر انبوه دشمن بود. عبدالرحمان در میدان نبرد، تجسم غیرت و برادری بود. او در کنار عبدالله می‌جنگید و رجز می‌خواند: «ای قوم، ما از فرزندان غفاریم و با شمشیرهای برنده به یاری حسین آمده‌ایم». او با شجاعت تمام به قلب دشمن می‌زد و هرگاه برادرش عبدالله با خطر مواجه می‌شد، خود را سپر بلای او می‌کرد. این دو برادر در میدان جنگ، درسی از هماهنگی و ایثار را به نمایش گذاشتند. سرانجام عبدالرحمان نیز پس از وارد کردن تلفات سنگین به دشمن، در اثر جراحات وارده، دوشادوش برادرش عبدالله بر زمین افتاد و به فیض شهادت نائل شد تا نامش برای همیشه جاودانه بماند.