حضرت ام کلثوم

حضرت ام کلثوم (س)، دختر امیرالمومنین علی (ع) و حضرت فاطمه زهرا (س) است. او خواهر وفادار امام حسن (ع)، امام حسین (ع) و حضرت زینب (س) بود که در تمامی مراحل قیام عاشورا دوشادوش برادر و خواهرش حضور داشت. ام کلثوم زنی بسیار شجاع، فصیح و دانشمند بود. در روز عاشورا، او یکی از تکیه‌گاه‌های اصلی زنان و کودکان خیمه‌ها بود و در کنار حضرت زینب (س)، به آرام کردن اهل حرم پس از شهادت یاران می‌پرداخت. هنگامی که خیمه‌ها به آتش کشیده شد، او با فداکاری کودکان را از میان شعله‌ها نجات می‌داد. نقش کلیدی ام کلثوم پس از واقعه عاشورا و در دوران اسارت آغاز شد. او در کوفه خطبه‌ای کوبنده و تاریخی ایراد کرد که مردم کوفه را به گریه انداخت. او در خطبه‌اش فریاد زد: «وای بر شما ای اهل کوفه! چه شد که حسین را رها کردید و او را کشتید و اموالش را غارت کردید؟» در طول مسیر اسارت از کوفه تا شام، ام کلثوم با کلام نافذ خود، پرده از جنایات یزید و ابن زیاد برداشت و اجازه نداد که دستگاه تبلیغاتی اموی، حقیقت عاشورا را تحریف کند. ایشان پس از بازگشت به مدینه، همچون حضرت زینب (س) با مرثیه‌سرایی و گریه بر سیدالشهدا، روشنگری کرد و مدتی پس از واقعه عاشورا به دیار باقی شتافت.