فاطمه بنت الحسین

فاطمه بنت الحسین (ع)، دختر دانشمند، فصیح و شجاع امام حسین (ع) و ام‌اسحاق است. او شباهت بسیار زیادی به جده‌اش حضرت فاطمه زهرا (س) داشت. فاطمه در کاروان سیدالشهدا حضور داشت و تمامی وقایع تلخ و دردناک عاشورا را از نزدیک مشاهده کرد. پس از شهادت پدر و غارت خیمه‌ها، فاطمه به همراه دیگر زنان و کودکان به اسارت درآمد. او در مسیر اسارت، همواره حامی کودکان بود و با وجود سن کم (حدود ۲۰ سال)، همچون کوهی استوار در کنار عمه‌اش حضرت زینب (س) ایستاد. یکی از مهم‌ترین نقش‌های فاطمه بنت الحسین، ایراد خطبه‌ای کوبنده در بازار کوفه است. او در این خطبه با بیانی رسا و فصیح، مردم کوفه را به خاطر خیانتشان سرزنش کرد و فرمود: «ای مردم کوفه! وای بر شما! چه گناهی از ما سر زده بود که خون ما را مباح دانستید؟» خطبه او چنان تاثیرگذار بود که صدای گریه از مردم بلند شد. فاطمه بنت الحسین همچنین راوی بسیاری از احادیث و وقایع کربلا است و احادیث زیادی از پدر و عمه‌اش نقل کرده است. او پس از بازگشت به مدینه، سال‌ها به عبادت و روشنگری پرداخت و سرانجام در مدینه وفات یافت.