احمد بن حسن

احْمَد بن حَسَن (ع)، یکی دیگر از یادگاران نوجوان امام حسن مجتبی (ع) در کربلا بود. در برخی از منابع تاریخی و مقاتل (مانند تاریخ یعقوبی)، از او در کنار برادرانش قاسم، ابوبکر و عبدالله به عنوان شهدای کربلا نام برده شده است. احمد که در خاندانی سراسر نور و شجاعت پرورش یافته بود، در روز عاشورا شاهد شهادت مظلومانه یاران و جوانان بنی‌هاشم بود. عشق به عمویش امام حسین (ع) و غیرت هاشمی به او اجازه نداد که آرام بنشیند. او با قامتی نوجوان اما روحیه‌ای بزرگ، از امام اجازه گرفت و با سلاح خود به میان سپاه انبوه کوفه رفت. او رجز خواند و با شجاعت تمام با دشمنانی که هیچ بویی از انسانیت نبرده بودند، جنگید. سرانجام این نوجوان پاک‌باخته نیز مانند دیگر برادرانش در محاصره دشمن قرار گرفت و با ضربات بی‌رحمانه شمشیرها و نیزه‌ها به فیض شهادت رسید و در آغوش عمویش جان داد.