حلاس بن عمرو

حَلّاس بن عَمْرو راسِبی، از نیروهای ویژه و افسران گارد تشریفات (شرطة الخمیس) در دوران خلافت امیرالمومنین علی (ع) بود. او در کوفه زندگی می‌کرد و ارادت قلبی بسیار عمیقی به خاندان پیامبر (ص) داشت. سابقه درخشان او در خدمت به امام علی (ع) نشان‌دهنده شجاعت و پایبندی او به ولایت است. هنگامی که عبیدالله بن زیاد کنترل کوفه را در دست گرفت، حلاس و برادرش نعمان برای یاری امام حسین (ع) تصمیم به خروج از شهر گرفتند. آن‌ها با وجود فضای رعب و وحشتی که در کوفه حاکم بود، شبانه و مخفیانه از شهر خارج شدند. آن‌ها خود را به کربلا رساندند و در کنار یاران باوفای امام حسین (ع) قرار گرفتند. حضور سربازان باسابقه و وفاداری همچون حلاس، قوت قلبی برای دیگر اصحاب امام بود. در روز عاشورا، حلاس که سال‌ها تجربه جنگاوری در رکاب شیر خدا، علی (ع) را داشت، با شجاعت تمام شمشیر کشید. او در حمله دسته‌جمعی سپاه کوفه (حمله اولی) در صفوف مقدم دفاع از خیمه‌ها قرار گرفت. او با مهارت فراوان جنگید و پس از دفع حملات پیاپی دشمن، بر اثر ضربات متعدد شمشیر و نیزه به شهادت رسید تا پیمان خود با امیرالمومنین (ع) را با خون خویش در رکاب فرزندش امضا کند.