فضه خادمه

فِضَّه نوبیه، کنیز و خادم وفادار حضرت فاطمه زهرا (س) بود. او زنی بسیار پرهیزگار، حافظ قرآن و عاشق اهل بیت بود و داستان‌های زیادی از کرامات و فصاحت او نقل شده است. فضه پس از شهادت حضرت زهرا (س)، همچنان در خانه امیرالمومنین (ع) ماند و در خدمت فرزندان پیامبر (ص) بود. وفاداری او به حدی بود که با وجود سن بالا، همراه کاروان امام حسین (ع) راهی کربلا شد. در واقعه کربلا، فضه شاهد شهادت عزیزانی بود که خود از کودکی آن‌ها را بزرگ کرده بود. پس از واقعه عاشورا، او نیز همراه با حضرت زینب (س) و دیگر زنان به اسارت لشکر ابن سعد درآمد. نقل شده است که در شب یازدهم محرم، فضه برای محافظت از اسرا در برابر سواران یزیدی که قصد آزار داشتند، با شیر درنده‌ای در بیابان سخن گفت و شیر محافظت از خیمه نیم‌سوخته اهل بیت را بر عهده گرفت. او نماد وفاداری یک عمر به خاندان پیامبر (ص) است.