عقبه بن صلت

عُقْبَه بن صَلْت جُهَنی، از مردان شجاع و باایمان قبیله جُهَینه بود. هنگامی که امام حسین (ع) از مدینه به مکه و سپس به سوی کوفه حرکت کردند، در میان راه از منزلگاهی به نام «جهینه» (محل سکونت این قبیله) عبور کردند. عقبه به همراه چند تن دیگر از قبیله خود، از جمله مجمع بن زیاد جهنی، با دیدن کاروان امام حسین (ع) و شناخت حقانیت ایشان، تصمیم گرفتند به این کاروان نورانی بپیوندند. بسیاری از کسانی که در میان راه به امام پیوسته بودند، با شنیدن خبر شهادت مسلم بن عقیل و قطع امید از پیروزی ظاهری، کاروان را ترک کردند. اما عقبه بن صلت از کسانی بود که با ایمانی راسخ در کنار امام باقی ماند. در روز عاشورا، با شروع حمله سراسری لشکر عمر سعد در صبحگاه (حمله اولی)، عقبه دوشادوش دیگر انصار الحسین شمشیر کشید و پس از دفاعی جانانه از حریم ولایت، به شهادت رسید.