ام الحسن

اُمّ الحَسَن بنت علی، از دختران امیرالمومنین علی (ع) و از بانوان شکیبا و باایمان خاندان بنی‌هاشم بود. او نیز مانند دیگر خواهرانش زینب، ام‌کلثوم، فاطمه، خدیجه و رقیه، برادرش امام حسین (ع) را در سفر به کربلا همراهی کرد. در روز عاشورا، او شاهد شهادت مظلومانه برادران و عزیزانش بود و با قلبی شکسته، به همراه دیگر زنان و کودکان به خیمه پناه برده بود. هنگامی که لشکر دشمن برای غارت خیمه‌ها حمله کرد، او نیز مورد ظلم و ستم قرار گرفت. ام الحسن در طول مسیر اسارت از کوفه تا شام، با وجود تحمل تحقیرها و سختی‌های فراوان، ایمان و استقامت خود را حفظ کرد و به عنوان یکی از اسوه‌های صبر در تاریخ شناخته شد. او پس از بازگشت به مدینه، بقیه عمر خود را در حزن و اندوه گذراند و با گریه‌هایش پیام عاشورا را زنده نگه داشت.