عمر بن ضبیعه

عُمَر بن ضُبَیْعَه ضُبَعی، از دلاوران و سوارکاران شجاع کوفه بود. او در ابتدا تحت تأثیر فضای حاکم بر کوفه، به همراه لشکر عمر بن سعد برای جنگ با امام حسین (ع) به کربلا آمد. اما در روز عاشورا، هنگامی که استدلال‌ها و خطبه‌های روشنگرانه امام حسین (ع) و یارانش را شنید و دید که سپاه کوفه ناجوانمردانه آب را بر اهل بیت بسته‌اند، وجدانش بیدار شد. او به همراه چند نفر دیگر (مانند حر بن یزید ریاحی)، سپاه باطل را ترک کرد و به خیمه‌گاه حق پیوست. او با گریه از گذشته خود توبه کرد و از امام اجازه میدان خواست. عمر بن ضبیعه پس از پیوستن به امام، به قلب لشکر دشمن زد و دلاورانه جنگید تا اینکه در یکی از حملات پیش از ظهر عاشورا به فیض شهادت نائل شد و نامش در زیارت ناحیه مقدسه جاودانه گشت.