کردوس بن زهیر

کُرْدُوس بن زُهَیْر تَغْلِبی، به همراه برادرانش (قاسط و مقسط)، از شیعیان مخلص و اصحاب باسابقه امیرالمومنین علی (ع) در کوفه بودند. آنها در جنگ‌های جمل، صفین و نهروان در رکاب امام علی (ع) شمشیر زده بودند. هنگامی که لشکر ابن زیاد کوفه را محاصره کرد و عرصه بر شیعیان تنگ شد، این سه برادر پیر و باتجربه، با شجاعت و زیرکی شبانه از کوفه خارج شدند. آنها در شب عاشورا (یا پیش از آن) خود را به خیمه‌گاه امام حسین (ع) رساندند. کردوس که عمر خود را در راه دفاع از ولایت گذرانده بود، نمی‌توانست امام زمانش را تنها بگذارد. در روز عاشورا، او و برادرانش در حمله اول (تیرباران صبح) با شجاعت جنگیدند و هر سه با هم به فیض شهادت نائل آمدند و نامشان در زیارت ناحیه مقدسه جاودانه شد.