کردوس بن زهیر

کُرْدُوس بن زُهَیْر تغلبی، یکی دیگر از دلاورمردان شیعه و از اصحاب باوفای امیرالمومنین علی (ع) در کوفه بود. او که شجاعت را در رکاب مولای خود در جنگ‌های صفین و نهروان آموخته بود، در زمان قیام امام حسین (ع)، بی‌درنگ به ندای حق لبیک گفت. او به همراه دو برادرش، قاسط و مقسط، متوجه شدند که ابن زیاد راه‌های خروجی کوفه را مسدود کرده است. اما عشق به سیدالشهدا به آن‌ها جرات داد تا در دل تاریکی شب، مخفیانه از حلقه محاصره خارج شده و راهی کربلا شوند. کردوس و برادرانش در روز هشتم محرم خود را به خیمه‌گاه امام حسین (ع) رساندند. در روز عاشورا، با شروع بارش تیرها و حمله سراسری دشمن در صبحگاه، کردوس چونان شیری غران شمشیر کشید. او در کنار برادرانش در خط مقدم جنگید و پس از آنکه شماری از دشمنان را از پا درآورد، در همان حمله اول جام شهادت را نوشید و با افتخار به دیدار خداوند شتافت.