خدیجه بنت حسین

خَدیجَه بنت الحُسَیْن، یکی از دختران سیدالشهدا (ع) است که در برخی منابع تاریخی نام او در میان اسرای کربلا ذکر شده است. او که هم‌نام مادربزرگ بزرگوارش حضرت خدیجه کبری (س) بود، در دوران کودکی با کاروان پدرش راهی کربلا شد. در روز عاشورا، او نیز مانند دیگر کودکان خیمه، شاهد صحنه‌های هولناک جنگ و تشنگی شدید بود. پس از شهادت پدر، در حمله وحشیانه دشمن به خیمه‌ها، خدیجه طعم تلخ یتیمی، ترس و آوارگی در بیابان را چشید. او در زمره کودکانی بود که با دست‌های بسته و پای پیاده (یا سوار بر شتران بی‌جهاز) به سوی کوفه و دمشق برده شدند. تحمل رنج‌های مسیر طولانی، دیدن سرهای بریده بر نیزه و توهین‌های لشکریان ابن زیاد و یزید، از این دختر معصوم یک شاهد عینی بر مظلومیت خاندان پیامبر ساخت.