امام سجاد (ع)

علی بن الحسین (ع) ملقب به زین العابدین و سید الساجدین، امام چهارم شیعیان و فرزند امام حسین (ع) است. ایشان در واقعه کربلا حدود ۲۳ سال سن داشتند و حضورشان در این حماسه، نقطه عطفی در تاریخ شیعه محسوب می‌شود. در روز عاشورا، بر اساس مشیت الهی، امام سجاد (ع) به شدت بیمار بودند و توان برداشتن شمشیر نداشتند. این بیماری مصلحتی باعث شد تا ایشان از کشته شدن در میدان جنگ محفوظ بمانند و رشته امامت پس از سیدالشهدا (ع) قطع نگردد. با این حال، ایشان بارها قصد رفتن به میدان داشتند که امام حسین (ع) و حضرت زینب (س) مانع شدند. پس از شهادت امام حسین (ع) و غارت خیمه‌ها، دوران سخت اسارت آغاز شد. امام سجاد (ع) با وجود بیماری و غل و زنجیرهای سنگین، رهبری کاروان اسرا را بر عهده گرفتند. خطبه‌های آتشین و کوبنده ایشان در کوفه و شام، پایه‌های حکومت یزید را به لرزه درآورد. امام سجاد (ع) در مسجد اموی شام با معرفی خود و خاندان پیامبر (ص)، چهره واقعی یزید را رسوا کردند و نشان دادند که پیروز واقعی کربلا، اهل بیت (ع) بوده‌اند. پس از بازگشت به مدینه، ایشان ۳۴ سال امامت کردند و با گریه‌های مداوم بر سیدالشهدا (ع) و همچنین در قالب دعاهای صحیفه سجادیه، پیام عاشورا و معارف ناب اسلامی را برای همیشه در تاریخ زنده نگه داشتند.