حارث بن نبهان

حارِث بن نَبْهان، فرزند نبهان، غلامِ شجاعِ حمزه سیدالشهدا (عموی پیامبر) بود. نبهان خود از دلاورانی بود که در جنگ احد فداکاری‌های بسیار کرد. حارث، این اصالت و شجاعت را از پدر به ارث برده بود و همواره ملازم و دوستدار اهل بیت پیامبر (ص) بود. هنگامی که امام حسین (ع) تصمیم به خروج از مدینه به سوی مکه و سپس کربلا گرفتند، حارث بن نبهان بی‌درنگ همراه ایشان شد. او در تمام مسیر، خدمتگزار و ملازم باوفای کاروان حسینی بود. در روز عاشورا، با آغاز هجوم سراسری سپاه یزید، حارث نیز مانند دیگر یاران جان‌برکف امام، شمشیر کشید. او که پرورده خاندان رسالت بود، با دلاوری تمام وارد میدان نبرد شد. پس از جنگی نمایان و از پای درآوردن تعدادی از کوفیان، او نیز در همان حمله نخستین به فیض شهادت نائل آمد و به پدر شجاعش در بهشت پیوست.