بشیر بن حذلم

بَشیر بن حَذْلَم، یکی از دوستداران اهل بیت (ع) بود که در بازگشت کاروان اسرای کربلا از دمشق به سمت مدینه، با آن‌ها همراه بود. او شاعری چیره‌دست بود. هنگامی که کاروان به نزدیکی مدینه رسید، امام سجاد (ع) دستور توقف دادند و به بشیر فرمودند: «ای بشیر! پدرت شاعر بود، آیا تو نیز شعر می‌گویی؟ برو به مدینه و خبر شهادت اباعبدالله و ورود ما را اعلام کن.» بشیر بر اسب خود سوار شد و با سرعت وارد مدینه شد. او به کنار مسجد النبی (ص) رفت و در حالی که می‌گریست، با صدای بلند شعری تاریخی خواند: «ای اهل یثرب (مدینه)! دیگر در این شهر نمانید که حسین کشته شد و اشک من برای او سرازیر است...» با شنیدن صدای بشیر، تمام زنان و مردان مدینه با شیون و ناله از خانه‌ها بیرون ریختند. مدینه یکپارچه ماتم‌سرا شد و مردم برای استقبال از کاروان بازماندگان کربلا به بیرون شهر شتافتند.