عمرو بن عبدالله جندعی

عَمْرو بن عَبْدِاللَّه جُنْدَعی، یکی از یاران وفادار و دلاور امام حسین (ع) بود که داستان فداکاری‌اش مشابه «سوار بن منعم» است. در روز عاشورا، عمرو با تمام توان با دشمن جنگید تا آنکه ضربات متعددی به سر و بدن او وارد شد و بر اثر شدت جراحات در میدان نبرد بی‌هوش افتاد. لشکریان ابن سعد گمان کردند او کشته شده است. پس از پایان جنگ، خانواده‌اش (یا افراد قبیله‌اش) پیکر نیمه‌جان او را یافتند و مخفیانه به کوفه بردند و تحت درمان قرار دادند. اما جراحات کربلا آنقدر عمیق بود که عمرو پس از یک سال تحمل درد و رنج، در نهایت به دلیل همان زخم‌ها به شهادت رسید و نامش در زیارت ناحیه مقدسه جاودان شد.