عامر بن مسلم

عامِر بن مُسْلِم عَبدی، از شیعیان سرشناس و مخلص در شهر بصره بود. هنگامی که امام حسین (ع) در مکه حضور داشتند و هنوز به سوی کوفه حرکت نکرده بودند، نامه‌ای برای بزرگان بصره فرستادند. با خوانده شدن این نامه، عامر بن مسلم بی‌درنگ به همراه غلام باوفایش (سالم) و چند تن دیگر از شیعیان بصره، شبانه از شهر خارج شدند و با طی کردن مسیری طولانی، در مکه به کاروان امام حسین (ع) پیوستند. عامر و غلامش سالم در تمام مسیر از مکه تا کربلا، ملازم و همراه امام بودند. در روز عاشورا، با شروع حمله سراسری لشکر عمر سعد (حمله اولی)، عامر بن مسلم شمشیر کشید و مردانه به قلب سپاه دشمن زد. او که از شجاعان قبیله عبدالقیس بود، پس از نبردی دلاورانه و از پای درآوردن تعدادی از کوفیان، به همراه غلام وفادارش به شهادت رسید.