عقبه بن سمعان

عُقْبَه بن سِمْعان، غلام حضرت رُباب (همسر امام حسین (ع) و مادر علی اصغر) بود. او از همان ابتدای حرکت از مدینه تا کربلا همراه کاروان بود و از آنجا که ملازم خانواده امام بود، بسیاری از سخنان، نامه‌ها و تصمیمات پنهان امام را به چشم دید. در روز عاشورا، او نیز در کنار دیگران بود اما به دلیل اینکه سلاحی در دست نداشت یا او را به عنوان غلام می‌شناختند، کشته نشد. پس از شهادت امام، لشکر عمر سعد او را دستگیر کردند. عمر سعد از او پرسید: «تو کیستی؟» عقبه پاسخ داد: «من مملوک (غلام) هستم.» بر اساس رسوم آن زمان، از کشتن غلامان صرف‌نظر می‌کردند؛ بنابراین عمر سعد او را آزاد کرد. عقبه بن سمعان بعدها به عنوان یکی از مهم‌ترین راویان دست اول تاریخ کربلا شناخته شد. او بود که شایعات دروغین (مانند پیشنهاد امام حسین برای تسلیم شدن به یزید) را با قاطعیت رد کرد و حقیقت را به گوش تاریخ رساند.