ام الحسن بنت علی

اُمُّ الحَسَن بنت علی بن ابی‌طالب، یکی دیگر از دختران امیرالمومنین (ع) و خواهران سیدالشهدا (ع) بود که در برخی منابع تاریخی نام او در میان اسرای کربلا ذکر شده است. مادر او ام‌سعید ثقفی بود. او در کنار خواهرانش زینب (س) و ام کلثوم، کاروان برادر را از مدینه تا کربلا همراهی کرد. ام الحسن در روز عاشورا، مانند یک کوه استوار، داغ از دست دادن برادران و عزیزانش را تحمل کرد. در عصر عاشورا، هنگامی که خیمه‌ها به آتش کشیده شد، او سپر بلای کودکان خردسال شد و سپس به همراه سایرین با دست‌های بسته به سوی کوفه فرستاده شد. در تاریخ آمده است که وقتی خطبه‌های کوبنده زینب (س) و امام سجاد (ع) در کوفه و شام ایراد می‌شد، زنانی چون ام الحسن نیز با ناله‌ها و اشک‌های خود، افکار عمومی را بیدار می‌کردند.