عمیر بن عبدالله

عُمَیْر بن عَبْدِاللَّه مَذْحِجی، از شیعیان شجاع و جنگاور کوفه بود که توانست خود را به یاران امام حسین (ع) در کربلا برساند. او در روز عاشورا، هنگامی که بسیاری از یاران امام شهید شده بودند، با کسب اجازه از امام به میدان نبرد شتافت. او رجز می‌خواند و سپاه کوفه را به خاطر خیانتشان سرزنش می‌کرد. عمیر جنگجوی بسیار قابلی بود و توانست شکاف عمیقی در صفوف دشمن ایجاد کند و افراد زیادی را به خاک بیندازد. سرانجام پس از رزمی دلاورانه، توسط «مسلم بن عبدالله ضبابی» و هم‌دستانش به فیض شهادت رسید. او با فدای جان خود نشان داد که عشق به اهل بیت (ع) در میان قبایل اصیل عرب ریشه‌ای عمیق دارد.