مسعود بن حجاج

مَسْعُود بن حَجّاج تَیْمی، از سوارکاران شجاع و شناخته‌شده کوفه بود. او به همراه پسر جوانش (عبدالرحمن) در ابتدا با لشکر ابن سعد به کربلا آمدند. با این حال، هدف آنها جنگیدن با امام حسین (ع) نبود، بلکه منتظر فرصتی بودند تا از میان محاصره و کنترل شدید سربازان عمر سعد فرار کرده و به اردوگاه سیدالشهدا (ع) بپیوندند. آنها در روزهای پیش از عاشورا موفق شدند از سپاه دشمن جدا شده و در خیمه‌گاه امام مستقر شوند. مسعود به عنوان پدری فداکار، درس وفاداری را به صورت عملی به فرزندش آموخت. در روز عاشورا، در جریان تیرباران گسترده صبح (حمله اول)، مسعود بن حجاج و پسرش هر دو با هم دلاورانه جنگیدند و در کنار یکدیگر به فوز عظیم شهادت دست یافتند.