ابوبکر بن حسن

ابوبکر بن حسن (ع)، از فرزندان دلاور و نوجوان امام حسن مجتبی (ع) بود که در واقعه عاشورا در کنار عمویش امام حسین (ع) حضور داشت. مادر او و برادرش قاسم، کنیزی به نام رمله (یا نفیله) بود. پس از آنکه یاران غیرهاشمی امام (انصار) یک به یک به شهادت رسیدند، نوبت به جوانان بنی‌هاشم رسید. ابوبکر که همچون برادرش قاسم، مرگ در راه حق را «شیرین‌تر از عسل» می‌دانست، به میدان نبرد رفت. او با وجود سن کم، شمشیر کشید و مردانه به صفوف دشمن حمله کرد. او با مهارت جنگی که از خاندان پیامبر به ارث برده بود، شماری از نیروهای دشمن را از پای درآورد. سرانجام پس از نبردی شجاعانه، توسط عبدالله بن عقبه غنوی محاصره شد و با اصابت تیر یا ضربات شمشیر، به فیض شهادت نائل آمد و به پدر بزرگوارش در بهشت پیوست.