در حال دریافت اطلاعات شخصیت...
در حال دریافت اطلاعات شخصیت...
دختر امام حسن (ع)، همسر امام سجاد (ع) و مادر امام باقر (ع) که در کربلا حضور داشت و رنج اسارت را کشید.
اُمّ عَبْدُاللَّه بنت حسن بن علی، بانویی بسیار بافضیلت از خاندان بنیهاشم بود. او دختر امام مجتبی (ع) و همسر امام زینالعابدین (ع) بود. حاصل این ازدواج مبارک، فرزندی بود که بعدها به مقام امامت رسید: امام محمد باقر (ع). ام عبدالله به همراه همسر بیمارش (امام سجاد) و کودک خردسالش (امام باقر) که در آن زمان حدود چهار سال داشت، در کاروان کربلا حضور داشت. او شاهد شهادت عموی عزیزش امام حسین (ع) و برادرانش (قاسم، عبدالله و ابوبکر) بود. پس از عاشورا، او با قلبی داغدار اما ارادهای استوار، پرستاری از همسر بیمار و محافظت از کودک خردسالش را در مسیر سخت و طاقتفرسای اسارت از کوفه تا شام بر عهده گرفت. امام باقر (ع) بعدها در وصف مادر بزرگوارشان فرمودند: «مادرم از زنان راستگو و صدیقه بود که در میان خاندان امام حسن (ع) زنی به فضیلت او یافت نمیشد.»
كانَتْ أُمِّي صِدِّيقَةً لَمْ تُدْرَكْ فِي آلِ الحَسَنِ امْرَأَةٌ مِثْلَها...
"(فرمایش امام باقر درباره مادرش:) مادرم زن بسیار راستگویی بود که در خاندان امام حسن زنی به فضیلت او یافت نمیشد."