سالم (غلام عامر)

سالِم، غلامِ باوفای عامر بن مسلم عبدی بود. او برخلاف بسیاری از مردم که بنده دنیا بودند، بنده‌ای آزاداندیش و باایمان بود. هنگامی که مولایش عامر تصمیم گرفت برای یاری امام حسین (ع) از بصره به مکه برود، سالم نیز بی‌درنگ با او همراه شد. رابطه این دو فراتر از رابطه ارباب و برده، بلکه رابطه‌ای برادرانه در مسیر حق بود. سالم در تمام طول سفر، همیار و یاور مولایش بود. در روز عاشورا، با شروع حمله دسته‌جمعی سپاه دشمن، سالم نیز دوشادوش عامر بن مسلم شمشیر کشید. او که شجاعت را از شیعیان راستین آموخته بود، دلاورانه جنگید و پس از دفع حملات بسیار، در همان حمله نخستین به همراه مولای خود عامر، جام شهادت را نوشید و آزادمرد بهشت شد.