محمد بن مسلم

مُحَمَّد بن مُسْلِم، برادر کوچک‌تر ابراهیم و دومین طفل از «طفلان مسلم» بود. این دو برادر در تمام مسیر اسارت و زندان تاریک کوفه، همدم و پناه یکدیگر بودند. محمد با وجود سن کم، شجاعت و اصالت خاندان بنی‌هاشم را در خون داشت. هنگامی که آن‌ها توسط حارث بی‌رحم در کنار فرات دستگیر شدند، محمد التماس می‌کرد که آن‌ها را برای دریافت جایزه، زنده نزد ابن زیاد ببرد تا او درباره آن‌ها تصمیم بگیرد، اما حارث تشنه خون آن‌ها بود. وقتی حارث شمشیر کشید تا ابراهیم را بکشد، محمدِ خردسال که نمی‌توانست کشته شدن برادر بزرگترش را ببیند، خود را روی برادر انداخت و گفت: «ای مرد! اول مرا بکش تا کشته شدن برادرم را نبینم.» این فداکاری کودکانه، قلب هر انسانی را به درد می‌آورد، اما حارث بدون ذره‌ای رحم، ابتدا محمد و سپس ابراهیم را مظلومانه سر برید. سرهای این دو کودک بی‌گناه نزد ابن زیاد برده شد.