عماره بن صلخب

عُمارَه بن صَلْخَب اَزْدی، از مردان شجاع، سرشناس و شیعیان مخلص کوفه بود. او ارادتی عمیق به اهل بیت (ع) داشت و با ورود مسلم بن عقیل به کوفه، با او بیعت کرد. زمانی که اوضاع در کوفه دگرگون شد و ابن زیاد حکومت وحشت را آغاز کرد، عماره بن صلخب سلاح به دست گرفت تا به قیام مسلم بن عقیل بپیوندد. او در مسیر یاری مسلم، توسط نیروهای عبیدالله بن زیاد شناسایی و دستگیر شد و او را نزد والی ستمگر کوفه بردند. ابن زیاد از او خواست که قوم خود (قبیله ازد) را به اطاعت از یزید بخواند و از قیام دست بکشد، اما عماره زیر بار این ننگ نرفت. ابن زیاد که نتوانست او را تسلیم کند، دستور داد او را در میان قبیله‌اش گردن بزنند تا مایه عبرت دیگران شود. عماره اینگونه پیش از رسیدن امام به کربلا، جان خویش را فدا کرد.