عبدالرحمن ارحبی

عَبْدُالرَّحْمان بن عَبْدِاللَّه اَرْحَبی، از بزرگان و شجاعان کوفه بود. هنگامی که مردم کوفه تصمیم گرفتند برای امام حسین (ع) نامه بنویسند، عبدالرحمن یکی از کسانی بود که وظیفه خطیر رساندن نامه‌ها را بر عهده گرفت. او به مکه رفت و نامه‌ها را به امام تحویل داد. از آن پس، او هرگز از امام جدا نشد و در تمام مسیر تا کربلا همراه کاروان نور بود. عبدالرحمن از اصحاب خاص و مورد اعتماد امام به شمار می‌رفت. در روز عاشورا، او با ایمانی راسخ و پس از کسب اجازه از امام، به میدان نبرد شتافت. او مردانه جنگید و ضربات مهلکی بر پیکره لشکر ابن سعد وارد کرد. سرانجام پس از رزمی دلاورانه، به فیض عظیم شهادت نائل آمد و نامش در زمره مقربان درگاه الهی و در زیارت ناحیه مقدسه ثبت گردید.